ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ ΜΟΔΑΣ ΜΕ ΚΟΙΝΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΡΑΣΗ!

Απόδραση από την καθημερινότητα, από τον έρωτα, από το κατεστημένο, από την απογοήτευση, από τους ίδιους μας τους εαυτούς, από την πραγματικότητα…, τελικά το ρούχο, όσο κι αν σε μία εποχή κρίσης φαίνεται υποτιμημένο και αναλώσιμο, είναι ικανό να σε κάνει να ταξιδέψεις, να ξεφύγεις, να μεταμορφωθείς!

Κείμενο: Γαία Δεληγιάννη

 

Βλέποντας τα φιλμ των οίκων Alexander Wang, Lanvin, Louis Vuitton, Kenzo, καθώς και των λοιπών brands που χαρακτηρίστηκαν ως τα τοπ φιλμ της μόδας της σεζόν, νιώθει κανείς τη διαφορετική συμβολή της μόδας και την πολύπλευρη προσέγγιση των συντελεστών της.

 

Ο Alber Elbaz μεταφέρει χιουμοριστικά, μέσω skype, το ύφος που χαρακτηρίζει για τον ίδιο η κολεξιόν του για τον οίκο Lanvin. Σε παρόμοιο ύφος κινείται και το φιλμ με την αυθάδη πωλήτρια που τρέπεται σε φυγή με τις κλεμμένες τσάντες από την μπουτίκ του Alexander Wang,  αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο το γεγονός ότι το χιούμορ αποτελεί αναμφισβήτητα ένα δυνατό όπλο μάρκετινγκ, αφού κάνει ένα brand πιο προσιτό, ξεφεύγοντας από ένα κόνσεπτ που του προσδίδει σοβαροφάνεια και προσποίηση.

Η γυναίκα Louis Vuitton, μέσα από μια ερωτική ιστορία η οποία μας μεταφέρει σε ένα κινηματογραφικό σκηνικό, με μουσική υπόκρουση που υποβάλλει το θεατή σε αγωνία, επιλέγει να αποδράσει με αερόστατο από την καρδιά του Παρισιού.

Ο οίκος Prada, σε συνεργασία με τον φωτογράφο Steven Meisel, αφηγείται ένα παιχνίδι γνωριμίας με τις διαφορετικές γυναίκες Prada και πως αυτές είναι ικανές να μεταμορφωθούν και να αφηγηθούν το συναίσθημά τους. Ερμηνευτικά επιβλητικό αλλά και ανάλαφρο το φιλμ “παίζει” με διαθέσεις και συναισθήματα και παρουσιάζει φαντασιώσεις και αισθήσεις.

Η μόδα είναι ένας κόσμος από μόνος του, με τους δικούς του κανόνες και ρυθμούς, με τα δικά του χρώματα και σχήματα, γι’ αυτό και αποτελεί καταφύγιο για όσους τον αγαπούν και υπακούουν σε αυτόν. Οι οίκοι Kenzo, Alexander McQueen αλλά και οι κολοσσοί λιανικής πώλησης διεθνών brands, Lane Crawford και Barneys της Νέας Υόρκης, επιστρατεύοντας τα τεχνολογικά μέσα, παρουσιάζουν την ψηφιακή γυναίκα της νέας εποχής, που αλλάζει σύνολα στο λεπτό, μοιάζοντας να πρωταγωνιστεί σε βίντεο-παιχνίδι.

 

Η  μετάλλαξη από το φυσικό κόσμο στον τεχνητό εμπνέεται από την ποπ-αρτ, την άγρια φύση και τη “ρομποτική” πραγματικότητα, με σκοπό να αναδειχθεί η θηλυκή δύναμη και προσαρμοστικότητα στις απαιτήσεις της εποχής.

 

Η πρώτη βραβευμένη Αφροαμερικανίδα σκηνοθέτης,  Άβα Ντουβερνέι, προβάλλει μέσα από το φιλμ “The Door” για την Miu Miu, τη θεραπευτική ιδιότητα και ανανέωση που προσφέρει η μόδα σε μία ερωτικά απογοητευμένη γυναίκα. Το ένδυμα, κοινός παρονομαστής θηλυκότητας, χειραφέτησης και ανεξαρτησίας, ενώνει και ενδυναμώνει τις γυναίκες, δίνοντας ώθηση για ζωή, έκφραση και επικοινωνία.

Η μόδα, όντας άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γυναίκα, καταφέρνει να ικανοποιήσει και να υποστηρίξει την πολυπρισματικότητα της γυναικείας φύσης.